افسانه

اي دل من.دل من.دل من!

         بينوا.مضطرا.قابل من!

   با همه خوبي و قدر و دعوي

         از تو آخر چه شد حاصل من

                                                    جز سرشكي به رخساره غم؟

          آخر اي بينوا دل چه ديدي

             كه ره رستگاري بريدي؟

                      مرغ هرزه درايي كه بر هر

                     شاخي و شاخساري پريدي

 تا بماندي زبون و فتاده؟
                                  مي توانستي اي دل رهيدن

                     گر نخوردي فريب زمانه

        آنچه ديدي ز خود ديدي و بس...

       

                                                         از مجوعه افسانه(نيما يوشيج)

 

 

بیا زندگی را...

كسي نيست.....بيا زندگي را بدزديم....آن وقت ميان دو ديدار قسمت كنيم.....بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم..... بيا زودتر چيزها را ببينيم

جرم تو

باورم نمیشه

اسیری

جمعه

وقتي نيستي
هر چي غصه ست تو صدامه

وقتي نيستي
هر چي اشكه تو چشامه

وقتي نيستي
ياد تو هر نفس آتيش مي زنه به اين وجودم
كاش از اول نمي دونستي من عاشق تو بودم

از وقتي رفتي
دارم هر ثانيه از غصه رفتنت مي سوزم
كاشكي بودي و مي ديدي كه چي آوردي به روزم

پاییز

تو رگ خشك درختا
درد پاييز مي گيره
باروون نم نمك آروم
روي جالييز مي گيره

ديگه سبزي نمي مونه
همه جه برگاي زرده
ديگه برگا نمي رقصن
رقص پاييز پر درده

گرمي دستاي من كم شده دستاتو بده
دستاي سرد منو گرم بكن باد پاييز سرده
آفتاب تنبل پاييزيه قلبت سرده
بازي ابرا با خورشيد منو آرووم كرده

داغ دل

نمى خواهم بمانم من در اينجا . در اين شهر شلوغ بى كسى ها . شكسته خاطر و جان سوخت زين جا . مرا با خود ببر نورى از اينجا . نه يك روز و نه يك ماه و نه سالى . شدم پابند اين شهر ريالى .

خيابان ، كوچه ها بى رنگ نيستند . تپش ها ، قلبها همرنگ نيستند . سواران را پياده نيست يارى . پياده هم به فكر خودسوارى . به سيم تار خود انگشت آرم . كه تا درد دل خود را برآرم . اگر يارى كند اين تار و انگشت . درآرم داغ دل را با سرانگشت . 

عروسک

مث يه عروسكم من
ساكت وصبور وخسته
مث يه عروسكي كه
دل به هيچ كسي نبسته

                                  
  چشم من يه دكمه داره
اون يكيش افتاده ديروز
دل من شكست وگم شد
توي يك قصه مرموز

توي يك قصه مرموز
گم شدم تو اين زمونه
مث يه قايق خسته
كه رو رودخونه روونه

هيچ كسي دوستم نداره
خسته و خاموش وسردم
مث يه كوچه بن بست
مث يه پاييز سردم

 

گمشده م هنوز نيومد
از تو دنياي خيالم
از توي خستگي ها و
آرزو هاي محالم

 

گرچه يه عروسكم من
تو نذار تنها بمونم
من مي خوام واسه هميشه
تو رو از خودم بدونم