زندگيم شده پوسيدن
 از بي گناهي گاهي خنديدن
گوش دادن ولي نشنيدن
مثل نابينايي كه جرمش شده ديدن
به عقب برگشتم خيره به لحظاتم
كه مثل كابوس پريشونم تو غم و ماتم
مي خوام بلند شم ببينم كه خواب بود همش خيال
زندگيم به فنا نرفته برسه به زوال
پس خدا دستم رو بگير نذار برم توي چاه
نذار بيشتر از اين آلوده شم بي گناه
براي فراموش كردن بد ترين دقايق
حاضر به فرار از خشكي بودم حتي با قايق
 

يه روز سخت دوباره شده شروع
هنوز تو كثافت دارم ميرم فرو
گوشه اتاق تو تنهايي و سكوت
خيره به زنگيمم كه داره ميره به ركود
گذر از كنار آدما توقف زمان
كيا ديگه توي اين واديه به فكر خدان
واقعيت تا خيال فاصلش چند تا پله ست
واقعيت تلخ و خيال اما ننگ قصه ست
اما چه خيالي تمام اين قصه تلخ
بوده واقعيت زندگيم همينو بس
واسه جدايي از تمام اين خاطرات بد
همه چي رو به فراموشي ميسپرم تا ابد

تا حدي تنفر دارم من از اين زمونه
كه گذاشتم اسم لعنتيم پنهون بمونه
سكوتي با معني ديده ميشه از نگام
اينقدر فرياد زدم كم آورده ديگه صدام
هميشه يه چيزي خواستم فقط من از خدام
كه برآورده شه يكي از اين آرزو هام
آرزوهامم دست نيافتني كه نبوده
نمي دونم چه كسي خوشيمو ازم ربوده
تحمل دقايق برام شده خيلي سخت
ديگه دارم مي رسم به پايان لعنت به اين بخت

زندگيه بيهودم پره نا اميديه
درد دل بيهودم از بي كسيه
فرياد زدنم واسه اثبات خودم
غرور شكسته من خاليه از وجودم

پیام آشنایی

 

اين منم يه عروسك
كه با چشم شيشه اي نشسته تو ايوون خونه
از دريچه چشاي شيشه ايش ميبينه يار نا مهربونه
اين منم من يه پرنده كه تو آسمون عشقت
پر پروازشو بستي
زخمي و خسته و عاشق پر وبالشو شكستي
حالا يك پرنده با بال بسته و يك عروسك دل شكسته و يك بغل پر از درد عشق و حسرت
ديگه رفته از كفم شور عاشقي قلب سرد من همچو قايقي مي خوره به صخره ز موج غفلت
توي دريا توي امواج توي جنگل يا تو رؤيا
اين منم يه قايق در هم شكسته
اين منم درختي از ريشه گسسته
من همون پرستو
كه توي خزون عشقش پر كشيد از آشيونه
به اميد فصل گرما كه شايد تنها نميره
اين منم من يه پرنده كه تو آسمون عشقت
پر پروازشو بستي
زخمي و خسته و عاشق پر وبالشو بستي
حالا يه قناريه خسته در قفس
يك پرستو افتاده از نفس
يك بغل پر از درد و خشم و نفرت
حالا از بهار عشق تا خزون غم
عشق و سادگي رفته از برم
آنچه بسته ام كوله بار عبرت
توي دنياي خيالت
توي رفتن توي موندن
واسه تو يه كلبه از جنس جدايي
اين منم تنها پيام آشنايي

Son of Dust

گدای برگشتن توست دست یتیم کوچه ها شبنم غم حلقه زده تو چشم پاک غنچه ها

تویی هــمون تصور لطیف خواب مخملی

گره گـــشــای پیچــک و زمزمــه نــاد عــلی

تویی همون لیاقت نشستن به جای عشق

اسطوره ی شفاعت و مرز جهنم و بهشت

محراب شهد رازقی تربت پاک روزگار

لرزش بید زرد کفربرق نگاه ذوالفقار

ستایش شهامتت سجده کوه پر غرور

قد بلور قامتت قشنگترین راه عبور

دستای پینه بستتو رو زخم آسمون بذار

                    بکش به خاطرات گل شمیم زیبای بهار                   

   گدای برگشتن توست دست یتیم کوچه ها

  شبنم غم حلقه زده تو چشم پاک غنچه ها

آرزو

نگی به من نگفتی

میخوام برم از اینجا

                             به من نگی نگفتی

بی من میشی یه تنها

                              نگی به من نگفتی

وقتی برم از اینجا

                             بدون من می میری

      بهت میگم که بی من

                    پرنده اسیری

 بهت میگم بدونی

                    دروغ قول و حرفات

 وقتی برم از اینجا

                            ابری میشه دو چشمات

      بهت میگم که بی من

                         همیشه سوت و کوری

وقتی برم از اینجا

                         یه راه بی عبوری          

غروب درخت

اشک قلم نفیر کاغذ

این دیگه معلومه(توضیح نمیدم)

ماُیوس